De pijnlijke rijkdom van verlies
“Na de dood van mijn ouders en van Sipke, mijn man en de vader van mijn kinderen, wilde ik niks liever dan dat alles weer normaal zou zijn. Maar het normale zoals ik dat kende, was er niet meer. Tevergeefs heb ik jaren gezocht. Totdat ik zag dat wat was nooit weer terug zou komen. Het bekende was weg.
Ja, ik was sterk. Sterk in het ontlopen. In het onderdrukken van allerlei gevoelens en emoties. Gevangen in overtuigingen en schaamte. Want ik wilde vooral niet zielig zijn. Ik wilde anderen niet belasten met mijn bagage. Bovendien wist ik niet hoe dat moest: rouwen. Totdat ik niet anders kon en stil moest staan.
We komen op onze levensweg allemaal hoge bergen tegen. En hoewel ik nog steeds niet helemaal boven ben, heb ik onderweg veel geleerd. Dat beschrijf ik in dit boek.
We kunnen wie we lief hebben niet uitwissen, zelfs niet als onze geliefde er niet meer is. De liefde blijft. Onuitwisbaar.”
Dit boek is vooral een verhaal over liefde.
